นาฏศิลป์ ชมรมนาฏสัมพันธ์

นาฏศิลป์ ชมรมนาฏสัมพันธ์
นาฏศิลป์ ชมรมนาฏสัมพันธ์
นาฏศิลป์ ชมรมนาฏสัมพันธ์




หมวด ระบำเบ็ดเตล็ด



ญวนรำกระถาง





          ญวนรำกระถางเป็นการแสดงที่ได้รับมาจากชาวญวนที่อพยพเข้ามาในประเทศไทยได้ฝึกหัดการแสดงญวนรำกระถางและจัดแสดงถวายพระมหากษัตริย์เพื่อเป็นการตอบแทนพระมหากรุณาธิคุณ  และต่อมาได้มีดอกาสนำมาแสดงในงานสำคัญต่างๆ  การเข้ามาของญวนรำกระถางมีหลักฐานด้วยกัน  ๒  ประการ  คือ  ประการที่หนึ่ง  เกิดขึ้นในรัชกาลที่๑  เท่านั้น  ส่วนประการที่๒  นั้นเป็นครั้งที่สำคัญที่สุดเกิดขึ้นในสมัยรัชกาลที่๓  เป็นพวกญวนอพยพเข้ามาและอยู่ในสังกัดเจ้าฟ้ากรมขุนอิศเศรังสรรค์  (พระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว)  และได้มีโอกาสแสดงครั้งแรกในงานพระเมรุ  พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว  เมื่อต้นรัชกาลที่๔



          ญวนรำกระถางที่ใช้ผู้ชายแสดงแต่เดิม  ไม่มีการถ่ายทอดกันสืบมาจนถึงยุคกรมมหรสพในรัชกาลที่6  ญวนรำกระถางควบคู่กับรำโคม  (แบบไทยหรือรำดคมบัว)  แต่ถูกลดความสำคัญลงมาแสดงในงานที่ลดหลั่นกัน  ด้วยเหตุที่นิยมใช้รำโคม  (บัว)  ในงานพระเมรุใหญ่  งานเฉลิมพระชนพรรษา  ญวนรำกระถางที่ใช้ผู้ชายแสดงจึงลดความนิยมลงไป  ในงานฉลองกรุงเทพมหานครครบรอบ  ๑๐๐ปี  ในปีพ.ศ.  ๒๕๒๕  มีครูสง่า  ศศิวะณิช  ซึ่งเป็นอดีตศิลปินในกรมมหรสพ  เป็นผู้ควบคุมการถ่ายทอดฝึกหัดให้กับนักเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร  จัดแสดง  ณ  ท้องสนามหลวง นับเป็นการแสดงชุดญวนรำกระถาง  (ชุดผู้ชาย)  เป็นครั้งสุดท้าย



                        อย่างไรก็ดี  เมื่อญวนรำกระถาง  ได้ถูกนำมาบรรจุไว้ในบทละครดึกดำบรรพ์ซึ่งสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอเจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัติวงศ์  ทรงนำมาบรรจุไว้ในละครดึกดำบรรพ์ใช้ผู้หญิงแสดง  ด้วยเหตุนี้จึงเชื่อว่าเค้าเงื่อนของญวนรำกระถางคงจะไม่สูญสิ้นไปทั้งหมด  น่าจะมีร่องรอยอยู่ในญวนรำกระถาง  ในละครดึกดำบรรพ์  ด้วยเหตุนี้คระผู้วิจัยจึงสนใจที่ศึกษารูปแบบของญวนรำกระถาง  ที่ปรากฏในรูปแบบการแสดงละครดึกดำบรรพ์  จากการศึกษารูปแบบการแสดงผู้วิจัยได้นำเสนอญวนรำกระถาง  ในรูปแบบของวิทยาลัยนาฏศิลป  โดยได้รับการถ่ายทอดมาจากหม่อมครูต่วน  (ศุภลักษณ์  ภัทรนาวิก)  ตัวละครดึกดำบรรพ์  ผู้ที่มีบทบาทในการนำญวนรำกระถางมาถ่ายทอดในวิทยาลัยนาฏศิลป  การแสดงชุดนี้ได้ถูกบรรจุลงในหลักสูตรของวิทยาลัยนาฏศิลปตั้งแต่ปี  พ.ศ.๒๔๗๗



          รูปแบบการแสดงญวนรำกระถาง  ที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะของชุดนี้อยู่ที่การเตะเท้า  ตวัดเท้า  ย่ำเท้า  และการย้อนไหล่  อันเป็นรูปแบบวิธีการของนาฏศิลปญวน-จีน



          การแต่งกายเลียนแบบทหารญวนโบราณ  มีลักษณะคล้ายจีน  มือทั้ง  ๒ ข้างถือโคมประกอบท่ารำ  ลักษณะสำคัญของการแสดงชุดนี้อยู่ที่ความพร้อมเพรียงของผู้แสดงและแสงไฟที่ปรากฏอยู่ในโคมประกอบคำร้องสำเนียงญวน



จำนวนผู้แสดง ๗ - ๑๐
สนใจการแสดงชุดนี้

ชมแล้ว [ ๒๐๓๓ ]